برگرفته از کتاب 1100 نکته زراعت- نوشته جناب آقای دکتر نیما فربد


هرچه غده سفیدتر و کشیده تر باشد میزان قند بیشتر است.
چغندر قند 3 برابر چغندر علوفه ای برگ دارد.
چغندر علوفه ای نسبت به چغندر قند اغلب از زمین بیرون می آید.
تعداد دوایر متحدالمرکز در چغندر علوفه ای 5-3 عدد و در چغندر قند 12-8 عدد می باشد.
سلولهای پارانشیمی ذخیره ای در اطراف این دستجات متحد المرکز وجود دارند. هرچه تعداد دستجات بیشتر باشد قند نیز بیشتر است.
بریدگی محل ظهور ریشه در بغل غده هر چه عمیق تر باشد درصد قند بیشتر است.
قند در برگها ساخته می شود و در غده تجمع می یابد بنابراین تعداد برگ چغندرقند بیشترمی باشد که میزان قندش بالاتر است.
برگخوارها به چغندر علوفه ای بیشتر آسیب می رسانند زیرا تعداد برگش کمتر است. ولی چغندر قند برگسازی لوکس داشته و برگهای از دست رفته در اثر آفات را جبران می کند.
راندمان جذب در چغندر قند بیشتر است زیرا عمیق تر بوده و برگهای بیشتری دارد.
در زمستان مقدار کل ماده خشک تولیدی از چغندر علوفه ای از بقیه گیاهان علوفه ای بیشتر است.

چند نکته راجع به گیاهان براسیکای بین زراعی:
نقطه ضعف گیاهان بین زراعی پاییزه براسیکا کمی ماده خشک است. ولی ارزش علوفه ای بالایی دارند و پروتئین آنها نسبتاً زیاد است.
بدلیل کم بودن ماده خشک، تجزیه ان در خاک بسیار سریع است.
بدلیل کم بودن ماده خشک این گیاهان را نمیتوان سیلو کرد بلکه به مصرف چرا می رسند یا آنها را برای بهبود کیفیت به خاک بر می گردانند.