یکی از بازدید کننده های محترم وبلاگ از من خواسته بود در مورد متن های ادبی ( جملات زیبا و آموزنده )  توضیح بدم  ( دوست عزیز ، من خودم به مطالعه کتاب های درسی و غیر درسی خیلی علاقه مندم ، این جملات هم از کتاب هایی که در رابطه با سخن بزرگان و اندیشمندان نوشته شده ، برداشت شده است. چند وقت پیش  کتابی تحت عنوان آیین زندگی نوشته دیل کارنگی را مطالعه کردم که تاثیر بسیار جالبی بر من گذاشت. در همین راستا به شما و تمام بازدید کننده های محترم وبلاگم توصیه میکنم که این کتاب را مطالعه کنید.) ،  با توجه به بازدید این دوست عزیز از وبلاگم ، تصمیم گرفتم چند جمله از بزرگان و اندیشمندان را برای ایشان و دوستان دیگر بازدید کننده وبلاگ بنویسم.لازم میدونم از این دوست عزیز به علت مطالعه و نگاه کردن به مطالب وبلاگ کوچک دانشجوی زراعت ساوه تشکر کنم و آرزوی سلامتی و موفقیت را برای تمامی بازدید کننده های محترم وبلاگم را از خداوند بزرگ بخواهم.


ادیسون : جهان هر کس به اندازه وسعت فکر اوست.

رابینز : فراموش نکنید که در انتظار معجزه باشید ، زیرا که خود نیز یکی از معجزات هستید.

مارکز : دوست واقعی کسی است که دست های تو را بگیرد ، ولی قلب تو را لمس کند.

گراسیان : برتری همیشه منفور بوده است و هنگامیکه برتر از همه ای ، بیشتر منفوری.

دکتر تامس.آ.هریس : عشق تنها به چشمان یکدیگر خیره شدن نیست ، بلکه متفقاً به بیرون ، به جهت معینی نگاه کردن است.

رابینز : هیچ وقت به رویاهای کسی نخندید ، مردمی که رویا ندارند ، هیچ چیز ندارند.

مارتین لوتر : دروغ مثل برف است. هرچه آن را بغلتانید ، بزرگتر می شود.

فیثاغورث : کسانی که حرفی برای گفتن ندارند ، بیش از همه حرف می زنند.

رابینز : وقتی چیزی را از دست می دهید ، درس گرفتن از آن را از دست ندهید.

کارلایل : سکوت مانند ابدیت عمیق است و سخن گفتن ، مانند زمان کم عمق.

گاندی : نه طوطی باش که گفته دیگران را تکرار کنی و نه بلبل باش که گفته خود را هدر دهی.

رابینز : تکرار مادر تمام مهارت هاست.

سقراط : بسیار کسانی هستند که نمی دانند که نمی دانند.

فرانسیسکو گویا : آرزویی که سبب ناراحتی دیگران شود ، آرزو نیست ، هوس است.

رابینز : در برابر مشکلات یک فکر را باید از ذهن بیرون کنید و آن این است که هیچ راه حلی وجود ندارد.

جبران خلیل جبران : بهترین اشخاص کسانی هستند که آگر از آن ها تعریف کردید ، خجل شوند و اگر بد گفتید ، سکوت کنند.

فنلون : خطاهای دیگران را چون خطاهای خویش تحمل کن.

افلاطون : ناتوان ترین مردم آن است که نتوان راز خود را نگه دارد.

دیکنز : افسوس که جوان نمی داند و پیر نمی تواند.