یکی از کشاورزان منطقه ای، همیشه در مسابقه ها، جایزه بهترین غله را به

دست می آورد و به عنوان کشاورز نمونه شناخته شده بود. رقبا و همکارانش،

علاقه مند شدند راز موفقیتش را بدانند. به همین دلیل، او را زیر نظر گرفتند و

مراقب کارهایش بودند. پس از مدتی جستجو، سرانجام با نکته عجیب و جالبی

روبرو شدند. این کشاورز پس از هر نوبت کِشت، بهترین بذرهایش را به

همسایگانش می داد و آنان را از این نظر تأمین می کرد. بنابراین، همسایگان

او می بایست برنده مسابقه ها می شدند نه خود او!

کنجکاویشان بیش تر شد و کوشش علاقه مندان به کشف این موضوع که با تعجب و تحیر نیز آمیخته شده بود، به جایی نرسید. سرانجام، تصمیم گرفتند ماجرا را از خود او بپرسند و پرده از این راز عجیب بردارند.
کشاورز هوشیار و دانا، در پاسخ به پرسش همکارانش گفت: «چون جریان باد، ذرات بارورکننده غلات را از یک مزرعه به مزرعه دیگر می برد، من بهترین بذرهایم را به همسایگان می دادم تا باد، ذرات بارورکننده نامرغوب را از مزرعه های آنان به زمین من نیاورد و کیفیت محصول های مرا خراب نکند
همین تشخیص درست و صحیح کشاورز، توفیق کامیابی در مسابقه های بهترین غله را برایش به ارمغان می آورد.
گاهی اوقات لازم است با کمک به رقبا و ارتقاء کیفیت و سطح آنها، کاری کنیم که از تأثیرات منفی آنها در امان باشیم.

منبع : سایت آفتاب