ساوه یکی از شهرها و مناطق باستانی بازمانده از دورة ساسانی است .تپه باستانی ساسانی آسیاباد(اسیرآباد) در مجاورت شهر , همچنین تپه ها و محوطه های تاریخی هریسان , خرم آباد , آوه و امثالهم نشانگر قدمت این شهر می باشد . ساوه در روزگار پارتیان با نام (سواکینه) یکی از منازل مهم میان راهی و در سده هفتم قبل ازمیلاد یکی از دژها و منازل سرزمین ماد به شمار می رفته است .از وضعیت ساوه در روزگار پیش از اسلام اطلاع دقیقی در دست نیست , ولی از قرن دوم هجری به بعد در مورد این شهر اطلاعات و روایات مکتوب زیادی در دست است . ورود حضرت معصومه (ع) به ساوه درراه سفر به خراسان و بیماری ایشان در ساوه نخستین رویدادی است که در تاریخ اوایل دوران اسلامی این شهر ذکر شده است .


رونق و‌ آبادانی شهر ساوه در روزگار سلجوقیان به اوج خود رسید و ساوه به مرکز سران قبایل متحد سلجوقی که لقب اتابک داشتند , تبدیل شد . از این روزگار تا دوره خوارزمشاهیان بسیاری از وزرای سلجوقی و خوارزمشاهی ساوجی بودند که هریک درزمان خود در آبادانی و ایجاد بناهای شهری آن کوشیدند . ساوه در جریان حملة مغول در قرن هفتم هجری صدمه و آسیب فراوان دید , مغولان شهر را ویران کردند و ساکنان آن را از دم تیغ گذراندند . در دوران جانشینان هلاکو(ایلخانان) قسمت عمده ای از خرابی های هجوم مغول مجدداُ بازسازی شد . ساوه در دوران تیموریان و آق قویونلو از غارت های متعدد و رقابت های میان شاهزادگان آق قویونلو صدمه فراوانی دید . در دوران صفویه بلوکات ساوه یکی از قلمروهای استقرار ایلات وابسته به نهاد حکومت صفویه (قزلباش و شاهسون ها) گردید. از این رو شهر ساوه روبه آبادانی مجدد نهاد و کاروانسراها , راهها , مساجد و بناهای متعدد احداث شد . با این حال خرابی های ناشی از هجوم و حملة تیموریان , جنگ ها وکشمکش های زمان آق قویونلوها به تمامی بازسازی نشد . در روزگار زندیه با احداث بنای معروف چهارسو , بازرگانی رونق گرفت . در دورة قاجاریه با پایتخت شدن تهران از اهمیت ساوه کاسته شد . هم اکنون ساوه یکی از شهرهای آباد استان مرکزی است .

منبع : سایت ساوه سرا