مقدمه :

کسانی که شیفته ی  طبیعت و  گیاه  هستند  ، سعی بر آن دارند تا آنجا که امکانات فضای مسکونی شان  اجازه می دهد ، همسایه و همجوار گیاهان  مورد پسند خود باشند. شاید از همین جا ،  گل بازی و پرورش گیاهان در آغوش مشتاقان آغاز  شد ، تا آنجا که تمامی زندگی برخی از  انسان ها منحصر به رویش  و خلق نمونه های زیبا و متنوع گیاهان گردید.


 برخی  از متخصصین و  هنرمندان هر یک از این گیاهان را مانند کلامی گریزان و  فرار در ذهن  شاعر فرا خوانده و از ترکیب رنگ ها و قرار دادنشان نزدیک یکدیگر ،  طرح های بدیع و شاهکارهایی که ناشی از طبع روان هنرمندان  است ، بوجود آورده اند. به عنوان مثال ، همه ساله در میدان  بزرگ شهر بروکسل ، از مجموعه گل برگ های بگونیای پیازی ، نمایشگاهی همراه  با طرح هایی که الهام از شرق گرفته ،  برپا می دارند و این سمبلی از هنر آرایش گل ها و ترکیب رنگ می  باشد.

- گل آهار :

این گیاه را به فرانسه زینیا ،  به انگلیسی یوت انداولداج و به آلمانی تسینن می گویند.

گل های آن اغلب پُرپَر ، کم پَر ، به رنگ های قرمز ، قرمز تند  ، زرد ،  سفید و گاهی دو رنگ  ، دارای  انواع واریته های پابلند
(80-60  سانتیمتر) و پا کوتاه (30-20 سانتیمتر) می باشند.

ازیاد این گیاه توسط بذور و کاشت آن در اوائل بهار در خزانه انجام می گیرد و  در اواسط اردیبهشت به محل اصلی منتقل می گردد. گل  آهار گیاهی آفتاب  دوست  است و برای تزئین حاشیه ها ، قطعات پراکنده و باندهای  نامنظم  گلکاری بکار می رود.

- اطلسی :

این گیاه را به فرانسه پتونیا ، به انگلیسی پتونیا و به آلمانی بالکن پتونیی می گویند.

گل اطلسی به صورت کم پَر ، پُر پَر ، به رنگ های سفید ، قرمز ، بنفش ، صورتی ، زرد ، گلی و ابلق می باشد. در برخی از واریته ها اطراف گلبرگ به صورت ساده ، چین و چروک دار با شیپوری
می باشد. ارتفاع آن در واریته های پا کوتاه در حدود 10 تا 15 سانتی متر و در واریته های پا بلند به 60 تا 70 سانتی متر می رسد.

ازیاد آن توسط بذر و قلمه انجام می گیرد. چنانچه بخواهند گیاه اطلسی زودرس گردد ، لازم است بذر را در اواخر زمستان در شاسی کاشته و بعد در گلدان نشا نمود. در مورد تهیه گیاه اطلسی دیر رس ، بذر را معمولاً در اواسط فروردین ماه در خزانه هوای آزاد می کارند و در اواخر اردیبهشت آنها را در بستر اصلی نشا می کنند. گل های آنها معمولاً از اول تابستان تا اواسط پاییز ظاهر می گردند.

گیاه اطلسی برای تزئین حاشیه ها ، تپه ها و جعبه های گل جهت پنجره ها و بالکن ها استفاده می شود. این گیاه دارای عطر آرامی است که هنگامی خنک شدن هوا آزاد می گردد. گیاه اطلسی دارای واریته های متعدد از قبیل : پتونیا هیبریدا ، پتونیا ویولاسه آ و ...
می باشد.

- گل بنفشه :

این گیاه را به فرانسه پانسه ، به انگلیسی پانسی و به آلمانی
درای فاربییگس فایلشن می نامند.

بنفشه دارای گونه های متعددی مانند تری کلر ، اودوراتا ، کورنوتا ، گراسیلیس ، هیبریدا و ... می باشد.

همچنین هر یک از گونه های فوق دارای واریته و نژادهای مختلفی هستند که معروف ترین آنها عبارتند از : ویولاتری کلرژوپیتر که دارای گل های بزرگ بوده ، به رنگ آبی روشن و سفید است.

در گونه ها و واریته های مختلف این جنس ، رنگ ها از سفید خالص تا قرمز شرابی ، زرد تند ، الوان ، قرمز مسی و .... دیده می شود. موسسه معروف پرورش گل بنفشه در سوئیس در سال های اخیر واریته های متعدد و زیبایی را معرفی کرده است. گیاه بنفشه را
می توان همانند گیاهان یک ساله پرورش داد و پس از پایان رویش در آن سال ، مجدداً کشت نمود. برخی از گونه های این جنس دارای ریزوم بوده و گیاهی دائمی می باشند.

ازیاد این گیاه توسط کاشت بذر در اواخر تابستان در خزانه و انتقال آن در پاییز یا اوائل بهار به زمین اصلی انجام می گیرد. به طور کلی موارد کاربرد این گیاه برای تزئینات زودرس در بهار در محل های حاشیه ، نقشه های داخل چمن یا به صورت توده ای در گلکاری ها توصیه می گردد. برخی از متخصصین گلکاری و طراحی ، گلهای بنفشه را همراه با مینای چمنی و یا همیشه بهار به طور مخلوط
می کارند. در امر تزئینات و طراحی برای رعایت ترکیب رنگ ها ، مناسب است قطعات یک دست و یک رنگ بنفشه را در باندها و قطعات عمل نمایند. گیاهی است آفتاب دوست و در سایه آفتاب نیز به خوبی رشد می کند. گیاه بنفشه گیاهی دو ساله ولی در تزئینات تحت عنوان گیاه یک ساله بکار می رود.

- ­حسن یوسف :

این گیاه را به فرانسه کله اوس ، به انگلیسی فرنج نتل و به آلمانی بونت لیپ می نامند.

گیاهی است یک ساله و برخی آن را در گلخانه به صورت دائمی نگاهداری می کنند. حسن یوسف دارای گونه های متعددی می باشد. برگ های این گیاه از نظر تزئینات بسیار متنوع ، به رنگ های سبز ، زرد ، قرمز ، روشن یا تند است.

ازیاد آن بوسیله قلمه یا بذر انجام می گیرد. معمولاً قلمه ها را در دی یا بهمن ما در کوش های گرم گلخانه می کارند.

گیاه حسن یوسف طالب خاک های قوی سبک و محل های آفتابی و نیمه سایه می باشد.

از نظر تزئینات می توان آنها را روی تپه ها ، باندها و به طور مخلوط با گیاهان پا کوتاه کشت نمود. به علاوه گلدان هایی از حسن یوسف را می توان به طور موقت برای تزئین بالکن ها و پنجره ها بکار برد.

- رودبکیا :

این گیاه را به فرانسه رودبکی ، و به انگلیسی گلوریوزادیزی و به فارسی کوکب کوهی می نامند.

این گیاه معمولاً دائمی ولی برخی از گونه های آن همانند گیاهان یک ساله می باشند. معروف ترین گونه های آن ، گونه کوکب کوهی یک ساله است که دارای گل هایی به رنگ زرد طلایی تا قرمز پر رنگ متمایل به قهوه ای می باشد.

ازیاد آن معمولاً توسط بذر انجام می گیرد. بذر را در اواخر اسفند در خزانه هوای آزاد کاشته و در اوایل بهار در زمین اصلی نشا می کنند. همچنین می توان بذر را در فروردین یا اوایل اردیبهشت در خزانه هوای آزاد کاشت و در تیرماه به زمین اصلی منتقل نمود.

گونه های پا بلند آن برای برای تزئین باندها یا محوطه هایی در سطح چمن ، به صورت توده ای در حاشیه باغچه ها و جلوی درختچه های پا بلند کاشته می شود. گیاه کوکب کوهی ، آفتاب و نیمه سایه پسند بوده و در نقاط سایه دار نیز می تواند رشد و نمو بنماید. در گونه های دائمی برای ازیاد از تقسیم بوته استفاده می شود.

- مینای پاییزه :

این گیاه را به فرانسه مارگریت ، به انگلیسی چینا آستر می نامند.

گیاهی یک ساله با گونه های متعدد که معروف ترین آن کالیستفوس شیننسیس می باشد. گل های آن به رنگ های بنفش ، صورتی ، سفید ، قرمز ، زرد  و برخی الوان هستند.

مینای پاییزه دارای انواع واریته های پا کوتاه ، پا بلند و متوسط
می باشد که از نظر تزئینات واریته پا کوتاه جهت تزئین حاشیه ها ، تپه ها بسیار مناسب است.

ازیاد این گیاه توسط بذر انجام می گیرد. بذر را آخر زمستان در شاسی گرم کاشته و در اردیبهشت ماه به زمین اصلی منتقل می کنند. به طور کلی بذور را از نظر تاریخ کشت در فواصل مختلف می توان در خزانه کشت نمود. به عنوان مثال ، یک سری از بذور را در اسفند ماه ، سری دیگر را در فروردین و اردیبهشت و بالاخره اواسط خرداد ماه کاشته و بدین ترتیب از اوایل تابستان تا اواخر پاییز گل در زمین اصلی موجود خواهد بود. این گیاه آفتاب دوست و در سایه آفتاب نیز به خوبی رشد می نماید.

گیاهان دو ساله زینتی :

گیاهان دو ساله زینتی به گیاهانی اطلاق می شود که از هنگام بذر کاری تا رشد کامل حدود دو سال لازم دارد تا تولید گل و بذر مجدد بنماید. به عبارت دیگر گیاه در یک فصل زراعی رشد رویشی داشته و در دوره بین فصلی مرحله کوتاهی را به استراحت می گذراند. در فصل دیگر دوره رشد زایشی شروع و در همان سال عمر گیاه پس از تولید بذر پایان می پذیرد. در برخی از گیاهان دوره رشد در حقیقت بین دو فصل می باشد. یعنی مدت کمی از سال دوم را برای تکامل رشد نیاز دارد. در برخی موارد متخصصین موفق شده اند که بعضی از گیاهان دو ساله را به نحوی از انحاء تبدیل به گیاه یک ساله نمایند. یعنی گیاه را وادار نمایند که در همان سال اول به گل نشیند و در همان سال تولید بذر نماید (مانند کرفس)

عکس این نکته نیز از نظر علمی قابل اجرا می باشد. یعنی سعی بر آن است که نبات یک ساله را به گیاه دو ساله تبدیل نمود. برای اطلاع به اختصار توضیح داده می شود.

طریقه طویل کردن طول رشد با تغییر تاریخ کشت به گونه ای است که قسمتی از رشد در یک فصل زراعی و قسمت دیگر در اثر وجود شرائط نامساعد محیطی مدتی متوقف و در سال بعد فعالیت خود را شروع می نماید. به عنوان مثال گیاه میوزوتیس را در واسط تابستان یا اوایل پاییز می کارند. پس از اندکی رشد ، در اثر سرمای زمستان رشد آن متوقف می گردد ، در سال بعد به گل می نشیند. برخی دیگر مانند گل استکانی می تواند در سال سوم گل داده و برخی دیگر مانند انگشتانه و شب بوی زعفرانی مدت چندین سال در زمین باقی بمانند. برای آشنایی با برخی از گیاهان دو ساله زینتی که در تزئینات فضاهای  کوچک و محدود کاربردشان در طرح های گلکاری ضروری می باشد ، به اختصار شرح داده می شود.

- گل استکانی :

این گیاه را به فرانسه کامپانول ، به انگلیسی کانتربری بلس یا بل فلاور و به آلمانی گلوکن بلوم می نامند. 

گیاهی است دو ساله با گل های شبیه به استکان که به صورت خوشه ای در روی ساقه می باشد. این گیاه دارای واریته های متعددی است که برخی از  آنها کم پَر و برخی پُر پَر با گل هایی به رنگ بنفش ، گلی و سفید می باشند.

ازیاد این گیاه توسط بذر انجام می گیرد. بذر را در اواخر بهار در خزانه هوای آزاد می کارند. دو ماه بعد به خزانه دیگر انتقال داده و در پاییز یا فروردین سال بعد به محل اصلی منتقل می کنند. برای آنکه گل استکانی در سال دوم گل بدهد بایستی آن را قبل از زمستان سال اول در محل اصلی بکارند. غیر از این روش ، گیاه در سال سوم به گل خواهد نشست.

این گیاه برای تزئین حاشیه ها و کرت های کوچک مناسب بوده و ارقام پا کوتاه آن برای تزئین تپه ها و باغچه های سنگی در محل های آفتابی بکار می رود.

- سیلن :

این گیاه را به فرانسه سیلن ، به انگلیسی کاج فلی و به آلمانی لایم کرات می گویند.

گیاهی دو ساله با گل های سفید ، صورتی ، قرمز (متنوع در انواع واریته ها) ، برخی از آنها به صورت پر پر و برخی بصورت کم پر می باشند. این گیاه دارای واریته های مختلف پا کوتاه ، پا بلند و در برخی از آنها رنگ شاخه ها متمایل به خرمائی است.

ازیاد این گیاه توسط بذر است و معمولاً از اوایل بهار تا اواخر آن گل می دهد در این جنس برخی از گونه ها یک ساله و تعدادی دائمی
می باشند.

این گیاه در تزئینات برای حاشیه ها و تپه ها و جعبه های گل در بالکن ها مناسب است.

گیاهان دائمی زینتی

(نباتات پیازی ، ریزوم دار ، مقاوم ، غیرمقاوم)

به طور کلی گیاهانی که طول مدت عمر آنها بیش از دو سال باشد ، دائمی نامیده می شوند. بر حسب خصوصیات رویشی این گیاهان را به دسته ها و گروه های مختلف تقسیم بندی می کنند. عده ای از محققین  آنها را به گیاهان علفی ، گیاهان خشبی یا بر حسب کیفیت پیازی و ریزوم دار بودن یا تحمل و عدم تحمل نسبت به سرما تقسیم بندی می نمایند.

در هر حال برخی از این گیاهان در زمستان قسمت های هوایی آنها خشک شده و سال بعد مجدداً می رویند ، مانند :

فلوکس دائمی ، تاج الملوک و زبان پس قفای دائمی که ریشه آنها نسبت به سرما مقاومت دارند. پاره ای دیگر مانند انواعی از آمیسوم ، قسمت هوایی در زمستان به حالت سبز باقی می مانند.

با توجه به مطالب فوق ، برخی از گیاهان علفی ، قسمت هوایی آنها یک ساله ولی ریشه آنها دائمی است. در مورد نباتات دائمی خشبی باید گفته شود که تفاوت این دسته با گروههای علفی خشبی باید گفته شود که تفاوت این دسته با گروههای علفی دائمی بیشتر مربوط به سختی انساج ، اندازه و سن گیاه می باشد. گیاهانی که در این گروه قرار می گیرند ، شامل : درختچه ها ، درختان و پیچ های خشبی می باشند.

کاربرد گیاهان دائمی در تزئینات :

برای آشنایی با اهمیت دائمی از نظر تزئینات به اختصار مواردی از آنها را که در انواع طراحی ها و نقشه های گلکاری مورد استفاده قرار دارند شرح داده می شوند.

1- برخی از گیاهان دائمی دارای گل های بهاری بوده و منحصراً برای تزئینات حاشیه ای در بهار و فضاهای وسیع مورد استفاده قرار می گیرد. مانند : مینای چمنی ، فلوکس دائمی یا پامچال و ...

2- پاره ای از این گیاهان به علت ظهور گل در فصل تابستان و خصوصیات گل ، در تزئینات سطوح وسیع توده ای ، کاربردهای معینه ای را دارند ، مانند : زبان پس قفای چمنی ، بنفشه ایرانی و برخی از انواع فلوکس ها .

3- بعضی از گیاهان دائمی از اواخر تابستان تا اواخر پاییز دوران گلدهی داشته و از تزئینات به صورت توده ای در حاشیه ها و باندهای گلکاری کاربرد دارند. مانند : انواع داوودی پاییزه .

4- گروهی از این گیاهان بر حسب طبیعت خود در محلهای سایه نیز رشد و نمو مناسبی می یابند. مانند : پروانش و .... بنابراین از نظر تزئینات می توان حاشیه هایی که در یک چنین شرایطی قرار دارند از وجود گیاهان مزبور (سایه دوست) یا دائمی استفاده نمود.

بنابراین برای شناخت برخی از آنها ضرورتاً تعدادی از گیاهان پوششی زینتی دائمی را به اختصار بررسی می کنیم .

- بگونیا :

این گیاه را به فرانسه بگونیا ، به انگلیسی بگونیا و به آلمانی بگونیه می نامند.

گیاه بگونیا دارای گونه های متعددی میباشد.  برخی از محققین گونه های  بتانیکی این جنس را تا حدود 1300 تخمین می زنند. در گلکاری انواع بگونیاها به سه گروه تقسیم می شوند و هر گروه دارای چندین گونه و هر گونه چندین نژاد و هر نژاد تعداد زیادی واریته دارد.

این سه گروه شامل بگونیاهای پیازی (ازیاد آنها توسط کاشت بذر و تقسیم پیازها پس از جوانه زدن) و بگونیای همیشه گل دار
(غیرپیازی ، تکثیر آنها توسط کاشت بذر و قلمه شاخه ها) و بالاخره بگونیاهای برگی (ریزوم دار ، تکثیرشان توسط کاشت بذر ، قلمه برگی ، تقسیم ریزوم) می باشند. با توجه به خصوصیات سه گروه فوق الذکر گروه بگونیای همیشه گل دار بیشتر از دیگر گروهها در گلکاری کاربرد دارد. گل های آن در واریته های مختلف به رنگ های قرمز روشن ، صورتی ، سفید خالص و الوان می باشد.

انواع واریته هایی که در این گروه قرار دارند ، برای تزئینات تابستانه حاشیه های محدود ، تزئین بالکن ها و پنجره ها مناسب هستند. این گیاه تا حدودی سایه پسند می باشد.

- تاج الملوک :

این گیاه را به فرانسه آنکولی ، به انگلیسی کلومبین و به آلمانی آکه لای می نامند.

گیاه تاج الملوک دارای گونه های متعددی است و رنگ گل در واریته های مختلف سفید ، آبی تند ، بنفش ، قرمز ، زرد و رگه دار می باشد. معمولاً گیاه تاج الملوک نسبت به سرما مقاوم و از اواسط بهار تا اوایل تابستان گل می دهد.

ازیاد این گیاه توسط بذر و تقسیم ریشه صورت می گیرد. از آنجایی که این گیاه در سایه و محل های نیمه سایه بهتر رشد و نمو می کند ، لذا در تزئینات بیشتر در حاشیه های نیمه سایه کاشته می شود.

- داوودی :

این جنس دارای گونه های متعددی است که برخی دائمی و تعدادی یک ساله می باشند. گونه داوودی تحت عنوان کریزانتموم اندیکم مشخص می گردد و بومی هندوستان می باشد. برحسب شکل گل ها ، در نژادها و واریته های مختلف اسامی خاصی یافته اند و رنگ گل ها از سفید تا بنفش و به طور الوان می باشند. به طور کلی داوودی را بر حسب زمان گلدهی به دو دسته داوودی پاییزه و داوودی تابستانه تقسیم می کنند :

1- ازیاد داوودی پاییزه به دو طریق صورت می گیرد ، یکی در زمین و دیگری در گلدان .

طریقه اول کاشت معمولاً در هوای آزاد انجام می گیرد و پاجوش های ریشه دار از گیاهان سالم و قوی سال قبل انتخاب و آنها را در اواخر زمستان یا اوایل بهار در محل اصلی جهت تزئینات حاشیه ها می کارند. این گیاه در پاییز گل داده و دارای گل های کوچکی می باشد.

در طریقه دوم کاشت داوودی گلدانی بوده و منحصراً بوسیله قلمه زیاد می گردد. معمولاً قلمه را از ریشه های قوی (پس از کاشت در شاسی) تهیه و هر قلمه را در زیر یک چشمک قطع و سپس قلمه های آماده شهد را در جعبه یا گلدان نشا می کنند. معمولاً در داوودی ها ازیاد بذر نیز در پاییز انجام می گیرد و این عمل به منظور تهیه واریته های جدید می باشد.

2- داوودی تابستانه کریزانتموم کروناریوم و گونه های دیگر از قبیل کارنیاتوم و سژتوم می باشند که گیاهی یک ساله بوده و در گلکاری برای تزئینات حاشیه ها مورد استفاده قرار می گیرند.

ازیاد آن در اوایل بهار توسط کشت بذر در خزانه و سپس انتقال به بستر اصلی می باشد.

- زنبق :

این جنس به طور کلی گونه های متعددی بوده ولی از نظر شناسایی و دسته بندی ، آنها را بر حسب ریزوم و پیاز به دو دسته تقسیم
می کنند :

1- زنبق های ریزوم دار ، مانند : زنبق باغات یا ایریس ژرمنیکا با گل های الوان ، بنفش ، بنفش مایل به آبی ، قرمز ، قرمز تند ، سفید ، و صورتی مایل به بنفش با رگه های زرد یا رنگ های دیگر می باشد. این گیاه از اردیبهشت ماه تا اواخر بهار ، گل می دهد و بیش از صد واریته دارد. این گونه بیش از انواع دیگر در گلکاری و تزئینات به کار می رود. گونه دیگر زنبق ژاپنی یا ایربس کمفری که در تابستان گل می دهد و دارای بیش از 30 واریته مختلف می باشد.

ازیاد زنبق های ریزوم دار با تقسیم ریزوم ها انجام می گیرد. گیاه دائمی و برای کشت مجتمع در حاشیه ها و باندها مخصوصاً درمحل هایی که رطوبت زیاد است به کار می رود. همچنین برای تزئین حاشیه های سایه دار مناسب می باشد. از انواع ریزوم دار ، گونه زنبق پا کوتاه به نام ایریس سوزیانا و ایریس پونیلا یا زنبق شوش است که اصل آن از شوش قدیم ایران می باشد (ریزوم های این گونه مقاومت زیادی در مقابل سرما نداشته و مناسب است در پاییز آن را کنده و در بهار دوباره بکارند) .

2- زنبق های پیاز دار ، به طور کلی از لحاظ گلکاری به سه دسته هلندی ، اسپانیولی و انگلیسی تقسیم می شوند. زنبق های پیازدار گیاهانی دائمی هستند و همه ساله در ضمن رشد و گل دادن ، پیازچه دیگری در کنار خود تولید می کنند که پیاز جدید گل سال آینده را تامین می نماید. رنگ گل در زنبق های پیازدار متنوع و گل ها به رنگ بنفش ، زرد ، سفید و ابلق می باشد. معمولاً برای کشت در حاشیه ها مناسب است.

- کوکب :

گیاهی دائمی و غده ای یا به عبارت دیگر ریشه های ضخیم شده ، غده ای گرد ، دوکی شکل ، بزرگ و گوشتی است. این گیاه دارای واریته و نژادهای زیادی می باشد که گونه های آن از نظر گیاه شناسی شامل : داهلیا واریابیلیس و داهلیا کوکسینه آ است. گلهای آن به صورت تک پر ، پر پر و به رنگ های مختلف و الوان دیده می شود.

از نظر خصوصیات شکل ظاهری گل ، نژادها و واریته های مختلف را به نوعی طبقه بندی نموده اند ، مانند :

1- کوکب های کم پر و پا کوتاه با گل های درشت

2- کوکب های ستاره ای با گل های کم پر و الوان .

3- کوکب های گل درشت ، پر پر ، الوان .

4- کوکب های لانه زنبوری با گلبرگ های درشت ، دارای واریته های پا کوتاه ، به رنگ های مختلف .

5- کوکب های کاکتوسی با گل های درشت ، دارای واریته های پا کوتاه ، به رنگ های مختلف .

6- کوکب های یقه دار ، گل های الوان ، وسط گل ها گلبرگ های کوچک .

7- کوکب های شبه گل صد تومانی .

ازیاد کوکب به چند طریق ، بذر ، قلمه و تقسیم غده انجام می گیرد و از نظر تزئینات برای گلکاری های لکه ای در میان چمن یا به صورت توده ای در حاشیه یا به منظور گل بریده کاربرد دارد.

- همروکالیس :

گیاهی است از خانواده لیلیاسه که به فرانسه لیس ژون ، به انگلیسی لمون لیل و به آلمانی هله تاگلیلیه و در فارسی برخی به آن زنبق رشتی و عده ای سوسن زرد می نامند. گل های این گیاه منحصراً یک روز بیشتر دوام نخواهند داشت و روز دیگر غنچه های جدید به جای آن باز می شوند. رنگ گل ها زرد متمایل به نارنجی است. ازیاد آن توسط تقسیم بوته در پاییز یا اوایل اسفند ماه انجام می گیرد. از آنجایی که این گیاه کم توقع می باشد ، در انواع خاک ها ، آفتاب و سایه آفتاب به خوبی رشد و نمو می یابد. از نظر تزئینات برای باغچه های سنگی ، زمین های شیب دار ، اطراف برکه ها و حاشیه به صورت دسته ای کاربرد دارند.

 

منابع : سایت دانشگاه سراوان-سایت راسخون