پامچال اولین پیام آور رسیدن بهار

پامچال دارای ریزومی استوانه ای به رنگ قهوه ای تیره به طول ۱۰سانتی متر بوده و ضخامت آن ۰.۵ سانتی متر می باشد. در قسمت فوقانی ریزوم٬ اثر برگها و ساقه هایی که در سال های قبل منشعب شده اند٬مشاهده می شود.

از اندامهای مذکور ریشه هایی به رنگ زرد یا خاکستری به طول ۲۰تا ۲۵ سانتی متر و به ضخامت ۱ میلی متر منشعب می گردند. برگ ها تخم مرغی شکل ودندانه دارند و به صورت طوقه در پای ساقه قرار می گیرند که مستقیماْ از قسمت فوقانیریشه منشعب شده اند. نوک برگ ها بدون زاویه و کم و بیش منحنی شکل است. سطح برگ هابرجسته و مواج به نظر می رسد. برگ های جوان کمی خمیده هستند. طول برگ ها متفاوت استو به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی دارد (بین ۶ تا ۱۰ سانتی متر) و پهنای آن۲.۵تا ۳ سانتی متر است.

این برگ ها محتوی ۲٪ ساپونین . ۱٪ ویتامین ث است. گل های پامچالدر انتهای ساقه هایی به نام هامپ قرار دارد که طول آن بین ۱۰ تا ۳۰ سانتی متر است وبه صورت وارونه قرار می گیرد.هامپ فاقد انشعاب ها یا هرگونه برگ می باشد.گل ها بهشکل فنجان٬ کمی پهن دارای گلبرگ هایی به رنگ زرد یا نارنجی اند. این گل ها در فصلبهار٬ بین ماههای فــــروردین - اردیبهشت تشکیل می شوند.

گل ها حاوی مقدیر کمی اسانس٬ ساپونین و ترکیبات فلاونوییدی است.

میوه از نوع کپسول بوده و محتوی بذرهای کوچکی به رنگ قهوه ایتیره است. وزن هزار دانه٬ ۱ تا ١/۴ گرم است.

ریشه محتوی ۵ تا ۱۰٪ ساپونین با ساختمان تری ترین است که شامل " فنیل گلیکوزیدهایی" نظیر پری ورین و پری مولاورین و همچنین حاوی مقادیر فراوانیاسید پری مولیک می باشد.

نیازهای اکولوژیکی:

پامچال خاک های قلیایی را ترجیح می دهد و در خاک های حاویمقادیرفراوان ترکیبات کلسیم٬ به خوبی رشد می کند. این گیاه می تواند خشکی را تا مدتمحدودی تحمل کند.

تکثیر گیاه:

کاشت و تکثیر این گیاه به وسیله ی بذر و به طریق رویشی انجام میگیرد.

تکثیر بوسیله بذر: اگرچه تکثیر پامچال از طریق بذر امکان پذیراست٬ ولی روش مناسبی نیست زیرا رشد و نمو گیاهان به کندی صورت می گیرد ٬ به طوری کهپس از سه سال می توان ریشه ها را برداشت نمود.

تکثیر رویشی: تکثیر رویشی از طریق تقسیم بوته انجام می شود واوایل بهار٬ زمان مناسبی برای تکثیر پامچال است.

پس از خارج کردن گیاهان ۲ تا ۳ ساله از خاک٬ هر یک را به چندبوته تقسیم و آنها را در ردیف هایی به فاصله ی ۴۰ سانتی متر کشت می کنند. فاصله یدو بوته روی ردیف٬ ۲۰ سانتی متر مناسب است. گیاهانی که به طریق رویشی تکثیر می شوندرشد و نمو مناسبی دارند و پائیز سال بعد می توان آنها را(اعم از ریشه٬ ساقه یا گل (برداشت کرد.

برداشت محصول :

اوایل بهار٬ قبل از رویش گیاهان و همچنین در فصل پائیز٬ ریشه هامحتوی حداکثر مقدار ماده موثره می باشند٬ لذا در هر دو زمان یاد شده می توان آنهارا برداشت کرد. اگرچه در بعضی از کشورها از آغاز گلدهی ریشه را برداشت می کنند٬ ولیبهترین زمان برداشت ریشه ٬ پائیز می باشد. پس از برداشت٬ ریشه ها را کاملاْ شسته وتمیز می کنند و سپس در دمای ۴۰ تا ۴۵ درجه خشک می نمایند. گلها پس از برداشت بایدبلافاصله خشک شوند.

تاخیر در خشک کردن گل ها٬ باعث تغییر رنگ و کاهش مواد موثره آنمی شود. از آنجایی که برگ ها خاصیت دارویی دارند٬ می توان آنها را به لحاظ داشتنویتامین ها و ساپونین ها٬ مورد استفاده قرار داد.

دمای مناسب برای خشک کردن برگ ها٬ ۷۰ تا ۸۰ درجه سانتی گراداست. در این دما٬ بدون هیچ گونه آسیبی به مواد موثره برگ ها٬ می توان آنها را خشکنمود. زمان مناسب برای جمع آوری گلها٬ هنگامی است که کاملاْ باز شده باشند. گل هارا باید بدون کاسبرگ ها برداشت نمود.

معمولاْ از هر ۳ تا ۳.۵ کیلوگرم ریشه ی تازه و ۶ تا ۷ کیلوگرمگل و ۵ کیلوگرم برگ پس از خشک شدن٬ یک کیلوگرم از هریک حاصل می شود

منبع : سایت آفتاب

/ 0 نظر / 5 بازدید